3 Juni 2024
![Zie Uitleg. Door op de
afbeelding te klikken laadt u de versie met de hoogst beschikbare
resolutie.](https://apod.nasa.gov/apod/image/2405/NGC2403-LRGB+Ha+Oiii-v25-f1024.jpg)
NGC 2403 in Camelopardalis
Credit & Copyright: Team F.A.C.T. (Lilian Lbt, Cyrille Malo, Maxime Martin, Clément Daniel, Paul Grasset, Louis Leroux-Géré)
Uitleg:
Het magnifieke "eilanduniversum"
NGC 2403 bevindt
zich binnen de grenzen van het langnekkige sterrenbeeld
Camelopardalis.
Het slechts 10 miljoen lichtjaar verre en ongeveer 50.000 lichtjaar grote
spiraalstelsel lijkt meer dan zijn deel aan reusachtige stervormingsgebieden
te bevatten — de H II gebieden die hun karakteristieke rozerode
kleur danken aan de gloed van atomair waterstofgas.
De reusachtige H II-gebieden ontlenen hun energie aan
clusters van hete, massieve sterren, die aan het eind van hun korte maar
heftige leven ontploffen als
heldere supernovae.
NGC 2403 is een lid van de M 81 melkwegstelselgroep en lijkt veel
op een ander nabij stelsel met een overdaad aan stervormingsgebieden:
M 33 (het Driehoeksstelsel) in onze eigen Lokale Groep van melkwegstelsels.
De met diffractiespaken getooide heldere sterren
in dit kleurige melkwegstelselportret
van NGC 2403 bevinden zich op de voorgrond in onze eigen Melkweg.
Eveneens binnen de Melkweg, op de voorgrond van deze diepe groothoekafbeelding,
bevinden zich zwak oplichtende, stoffige interstellaire wolken die bekend staan
als galactische cirrus of geïntegreerde
fluxnevels.
Maar de zwakke structuren die zich lijken uit te strekken vanuit
NGC 2403 zelf zijn
waarschijnlijk getijdestaarten van sterren die door gravitationele
wisselwerkingen met buurstelsels uit dit spiraalstelsel werden getrokken.